Παρατάξεις

Πολλές φορές  ακούω συμφοιτητές  και μελλοντικούς ,δυστυχώς, συναδέλφους στη σχολή να διατυπώνουν αρνητικές γνώμες για τη δράση των φοιτητικών παρατάξεων μέσα στο πανεπιστήμιο και να είναι  φανατικοί υποστηρικτές της κατάργησης τους μιλώντας πάντοτε και υποστηρίζοντας ένα ανοιχτό πανεπιστήμιο που δεν θα υπάρχουν οι πελατειακές σχέσεις μεταξύ των παρατάξεων και των καθηγητών και ένα γενικότερο πλαίσιο συμφερόντων που αποκαλαλούνται κομματικές και δημιουργούνται από τις ίδιες τις παρατάξεις.Επίσης, νομίζω ,και για αυτό εκφράζω την μεγάλη δυσαρέσκειά μου, ότι η παραπάνω άποψη που τάσσεται κατά των παρατάξεων επαναναλαμβάνοντας μονότονα και χωρίς ουσιαστική επιχειρηματολογία πως αυτές αποτελούν σοβαρή "πληγή" στο ελληνικό πανεπιστήμιο και αμαυρίζουν την εικόνα του όχι μόνο πανελλαδικά αλλά και διεθνώς,αυτή δυστυχώς η χιλιοδιατυπωμένη άποψη βρίσκει όλο και πιο πολλούς οπαδούς και υποστηρικτές.Η παραπάνω γνώμη βρίσκει ένα όλο και και πιο μαζικό και πειθήνιο ακροατήριο,που τα άτομα που το αποτελούν πιστεύω πως έχουν πέσει θύματα μιας αμείλικτης προπαγάνδας και  αναπαράγουν αυτή την προπαγανδιστική θέση.Προπαγάνδα η οποία ασκείται από τα άνω και για να γίνομαι πιο σαφής από συγκεκριμένους πολιτικούς φορείς και τα αστικά βεβαίως κόμματα το όραμα των οποίων είναι ένα πανεπιστήμιο το οποίο θα δημιουργεί  πολίτες απλώς τεχνοκράτες που θα ενσωματωθούν αργότερα ολοκληρωτικά στην καπιταλιστική παραγωγή και θα αποτελέσουν φθηνό εργατικό δυναμικό πλασμένο πάντοτε σύμφωνα με τις ανάγκες,τις αξιώσεις και τις ωμές απαιτήσεις των αφεντικών καπιταλιστών. Οι αστικές δυνάμεις πάντοτε ήθελαν να δημιουργούν ένα ανθρωπάκο που θα αφομοιωθεί πλήρως με το υπάρχον σύστημα και αυτό θα υπηρετεί μεχρι το τέλος της ζωής του χωρίς να μπορεί να αντιδράσει και να διεκδικεί.Θέλουν το πανεπιστήμιο να γίνει τροφοδότης τεχνοκρατών με ειδικές γνώσεις και μία τεράστια αγορά ικανών αλλά πάντοτε υπόδουλων και υποταγμένων επιστημόνων.Αυτό τους παρέχουμε ,νομίζω, καταργώντας οποιαδήποτε φωνή μέσα στο πανεπιστήμιο που αντιστέκεται ή τουλάχιστον κατακρίνει τα κατακριτέα και είναι φορέας μιάς άλλης οπτικής και αντίληψης.Νομίζω πως καταργώντας τις παρατάξεις,γιατί μέσα σε αυτές είναι και παράταξεις αριστερών δυνάμεων,διευκολύνουμε το έργο τους και τους ανοίγουμε τον δρόμο για την διάλυση του ελλινικού πανεπιστημίου.Οι αστικές δυνάμεις επιδιώκουν να δημιουργούν άτομα απλώς παθητικά που να μην συμμετέχουν,να αγωνίζονται,να διεκδικούν και να απαιτούν,άτομα απόλυτα χειραγωγούμενα και αυτό το καταφέρνουν με την κατάργηση των παρατάξεων οι οποίες συμβάλλουν στην πολιτική συνειδητοποίηση και ωρίμανση του φοιτητή.Αυτό συμβαίνει γιατί μέσα στους κύκλους των αριστερών παρατάξεων γίνεται διάλογος,ανταλλάσονται απόψεις υπάρχει μια συνδιαλλαγή των διαφορετικών απόψεων.Φανταστείτε έναν φοιτητή που θα πήγαινε στο πανεπιστήμιο μόνο για μάθημα,θα έφευγε και θα διάβαζε.Οι παραπάξεις λοιπόν νομίζω ότι παρέχουν μια ευκαιρία σε όσους θέλουν και ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με την πολιτική.Συνεπώς ο φοιτητής πολιτικοποιείται.Άλλωστε καμία παράταξη τουλάχιστον αριστερή δεν εξανγκάζει και δεν πιεζει τον αδιάφορο να ασχοληθεί αν δε θέλει.Ακόμα θα ήθελα να προσθέσω ότι το πανεπιστήμιο θα πρέπει να είναι κομμάτι της κοινωνίας,να την αφουγκράζεται,να προχωρά σε κοινές δράσεις μαζί της,να συμμετέχει σε δρασεις της τοπικής κοινωνίας και σε ενέργειες οργανωμένες από κοινωνικές ομάδες. Πρέπει να διεκδικεί μαζί με την κοινωνία,να απαιτεί και να είναι συνοιδοιπόρος με αυτήν.Αυτό πετυχαίνεται νομίζω και πάλι με τις παρατάξεις τουλάχιστον τις αριστερές αφού οργανώνονται από κοινού με τμήματα της κοινωνίας διάφορες εκδηλώσεις,διαδηλώσεις και άλλα γεγονότα.Πιστεύω άλλωστε ότι η ισχύς του πανεπιστήμιου είναι μεγάλη καθώς σε πολλές χωρές οι φοιτητές έχουν συνδράμει σε κοινωνικά κινήματα με μεγάλη απήχηση και δυναμική,συμμετέχουν σε  διαδηλώσεις και πορείες ενώνοντας τη φωνή τους με την υπόλοιπη κοινωνία ζητώντας μια καλύτερη, μια πιο αξιοπρεπής και ανθρώπινη ζωή.Αυτή την "κοινωνική δύναμη" του πανεπιστημίου θέλουν να αφανίσουν,γιατί είναι ενάντια στα συφέροντα τους.Σχετικά με τα παραπάνω θα αναφέρω ένα παράδειγμα γνωστό σε όλους μας.Το πολυτεχνείο το 1974 μας δείχνει τον δρόμο καθώς και την δύναμη ανατροπής που έχει η πανεπιστημιακή κοινότητα.Ας μη ξεχνάμε ότι η πρώτη κατάληψη της Νομικής τον Φλεβάρη του 1973,που ήταν η αρχή για την γνωστή συνέχεια ,έγινε ύστερα από απόφαση της γενικής συνέλευσης του συλλόγου,όπου οι αριστερές δυνάμεις είχαν προτείνει κατάληψη και τελικά κέρδισαν.Επιπλέον οι αριστερές παρατάξεις χρησιμοποιούν το χώρο του πανεπιστημίου ως μέσο πάλης,αν θα μπορούσαμε να το πούμε έτσι.Προσπαθούν να προωθήσουν τις ιδέες τους,τις αντιλήψεις τους και να συμβάλλουν στην πολιτική ζύμωση του φοιτητή(παρεπιπτόντως δε βλέπω κάτι αρνητικό σε αυτό).Το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερος για να προβάλλει κάθε παράταξη τα "πιστεύω" της ενώ για τις αριστερές δυνάμεις παρουσιάζει την ιδιαιτερότητα να είναι ένα όργανο,ένα εργαλείο γιγάντωσης των δυνάμεων της για την επίτευξη του στόχου της,την ανατροπή.Αναμφισβήτητα,ωστόσο,μέσα στο πανεπιστήμιο δημιουργούνται προβλήματα από τις παρατάξεις ,όπως για παράδειγμα πελατειακές σχέσεις καθηγητών και συγκεκριμένων φοιτητών (μεταπτυχιακά,εργασίες,βαθμοί εξαμήνου,"πέρασμα" του μαθήματος) αλλα θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι οι συγκεκριμένοι φοιτητές προέρχονται κατά έναν τυχαίο τρόπο από τις δύο μεγάλες παρατάξεις,την ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ.Οι αριστερές δυνάμεις ποτέ δεν είχαν έναν τέτοιο ρόλο και ποτέ δε συμμετείχαν σε βρώμικα παιχνίδια που υποβαθμίζουν το ελληνικό πανεπιστήμιο.Επίσης,τυχόν ευθύνη θα πρέπει βεβαίως να αναζητήσουμε και από την πλευρά των καθηγητών που λειτουργούν και δρουν μη αξιοκρατικά και χωρίς διαφάνεια και είναι μπλεγμένοι σε τέτοια βρωμικά και υπονομευτικά παιχνίδια, έχουν αναλάβει σκοτεινούς ρόλους σε άκρως ασαφή και αδιαφανή πλέγματα "πάρε,δώσε" και είναι υποκείμενα διαπλοκής.Τέλος,πιστεύω ότι αν κάτι δεν λειτουργεί ορθά δεν το καταστρέφω και δεν το διαλύω αλλά προσπαθώ να το βελτιώσω.Δεν ακολουθώ την εύκολη οδό της κατάργησης και της αφάνειας αλλά το αλλάζω και το κάνω καλύτερο.Μέτρα βεβαίως και μπορούν να παρθούν για να βελτιωθεί η κατάσταση στα ελληνικά πανεπιστήμια και αυτό θα πρέπει να γίνει.Το ίδιο ισχύει και για το ασύλο  που προχωρώντας σε μια ανελέητη επίθεση με διάφορες ψευδοαφορμές και προσχήματα οι αστικές δευνάμεις το κατάργησαν.Και σε όσους λένε ότι η Αριστερά μέσα στα πανεπιστήμια δεν κάνει τίποτα απαντάμε ότι τίποτα δεν είναι πιο έυκολο από την απλή κατηγορία και την άρνηση της κριτικής και της αυτοκριτικής.Η Αριστερά πρέπει να αντιπαραβάλλει σε όλους αυτούς ένα πρόγραμμα δράσης, να αναλάβει πρωτοβουλίες και να πρωχωρήσει σε ενέργειες,πράξεις και δράσεις τόσο μέσα στο πανεπιστήμιο όσο και στην ευρύτερη κοινωνία που θα αναδεικνύουν το ρόλο της.Και αυτό προσπαθεί να κάνει και κάνει σε κάποιο βαθμό.Άλλωστε η Αριστερά έχει μάθει να ασκεί κριτική στους αντιπάλους της και τις θέσεις τους με ορθή και οργανωμένη επιχειρηματολογία και να μην επιδίδεται σε κατηγορίες ,αερολογίες και άλλα συναφή.Τέλος,η Αριστερά έχει μαθει να ασκεί αυτοκριτική με σκοπό την συνεχόμενη βελτίωσή της σε αντίθεση με κάποιους άλλους.........που νομίζουν πως έχουν το αλάθητο.